Mijn Genetische Stamboom
Afstamming van vaderszijde (Y-Chromosoom Analyse)
Uitslag voor: Bert de Friest
Macnamara Relative Genetics
Laboratorium
Datum: 24 feb
2002
Locus 1 2
3 4 5
6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26
Waarde 11 15 12 13 29 25 11 13 13 14 12 15 12 12 26 11 11 11 12 11
09 14 24 12 19 23
Locus 27 28
29 30 31
32 33 34
35 36 37
38 39 40
41 42 43
Waarde 14 17
12 12 13
19 30 30
15 19 09
10 25 15
15 16 17
Merktekensleutel (1 – 26)
1) DYS385a 2) DYS385b 3)
DYS388 4)
DYS389I 5) DYS389II
6) DYS390
7) DYS391 8)
DYS392 9) DYS393 10) DYS19 11)
DYS426 12)
DYS437
13) DYS438 14) DYS439 15)
DYS447 16) DYS454 17) DYS455 18) DYS460
19) DYS461 20) DYS462 21) GGAAT1B07 22) GATAA10 23) DYS635
24) GATAH4.1 25) YCAIIa 26) YCAIIb
Merktekensleutel (27-43, toegevoegd in september
2004)
27) DYS441 31) DYS446 35) DYS456 39) DYS463 43) DYS464d
28) DYS442 32) DYS448 36) DYS458 40) DYS464a
29) DYS444 33) DYS449 37) DYS459a 41)
DYS464b
30) DYS445 34) DYS452 38) DYS459b 42)
DYS464c
Aantekeningen bij de merktekensleutel
1) DYS385a – de waarde, oorspronkelijk B,
werd tot 11.
2) DYS385b – de waarde, oorspronkelijk F,
werd tot 15.
4) DYS389i – de waarde, oorspronkelijk 12,
werd tot 13.
10)
DYS19 – was vroeger als DYS394 bekend.
15)
DYS447 – deze locus was niet één van de
oorspronkelijke 26, maar pas later werd bijgevoegd.
19)
DYS461 – de waarde, oorspronkelijk 11,
werd in jun 2004 tot 12 verhoogd.
23)
DYS635 – tot juni 2004 was deze locus
als YGATAC4 bekend.
24)
YGATAH4 – de waarde, oorspronkelijk 27, werd tot 12; sinds 2004 wordt als TAGA
H4 bekend.
25)
YCAIIa – de waarde, oorspronkelijk D,
werd tot 19.
26)
YCAIIb – de waarde, oorspronkelijk H,
werd tot 23.
Postscriptum:
sinds dec 2007 zijn zes warden door de laboratoria gewijzigd, zo als hieronder
weergegeven:
27) 441
- oorspronkelijk 13, werd verhoogd tot 14.
28) 442
– oorspronkelijk 12, werd verhoogd tot 17.
34) 452
- oorspronkelijk 11, werd verhoogd tot 30.
39) 463
- oorspronkelijk 23, werd verhoogd tot 25.
12)
GATA-A10 – oorspronkelijk 12, werd verhoogd tot 14.
24)
GATA-H4.1 - tot 2004 was deze locus als YGATAH4 bekend; daarna, tot dec 2007,
was hij als TAGA H4 bekend; zijn waarde - eerst 27 - werd later tot 12
teruggebracht, en in dec 2007 tot 22 verhoogd; in 2009 werd deze locus GATAH4
hernoemd, en zijn waarde met 10 teruggebracht, dus, in mijn geval, tot 12.
Overzicht
Dit verslag stelt mijn Afstammingsherkenningsteken van
vaderszijde (Paternal Ancestry Signature) voor, zoals die te voorschijn
kwam door het analyseren van 26 (later, 43) verschillende plekken op mijn
Y-chromosoom. Het boeiendst van het Afstammingsherkenningsteken van
vaderszijde is dat het mij niet identificeert op zich als individu, maar
identificeert wel mijn afstamming van vaderszijde terug in de geschiedenis tot
voor de eerste woorden geschreven werden, want de Y-chromosoom wordt geheel doorgegeven
door vader aan zoon door vele geslachten heen. Het Afstammingsherkenningsteken
van vaderszijde bevat 26 (later, 43) verschillende gegevensplekken (loci
genoemd) die onderzocht worden om het aantal herhalingen op iedere gegeven
locus te bepalen. Deze herhalingen worden KTH (Korte Tandem Herhalingen)
genoemd.
Gebruikmaken van de onderzoeksuitslag
De ruwe cijfers beginnen betekenis voor het stamboomonderzoek aan
te nemen wanneer de uitslag vergeleken wordt met die van andere mensen en van gehele
bevolkingen. Mijn volledige Afstammingsherkenningsteken van vaderszijde
is gelijk een familievingerafdruk die mijn mannelijke bloedverwanten van
vaderszijde herkent en identificeert, dat is, diegenen die met mij een
gemeenschappelijke voorvader in de rechte mannelijke lijn hebben (mijn vader’s
vader’s vader’s vader, bijvoorbeeld). Alle andere voorouders spelen helemaal
geen rol in het doorgeven van de
Y-chromosoom van het ene geslacht tot het andere, dus deze onderzoekuitslag
heeft uberhaupt niks met hen te maken. Ook als mijn afkomst van vaderszijde 99
procent Nederlands was, zou dat door de Y-chromosoomonderzoeksuitslag niet te
voorschijn komen, want de Y-chromosoomonderzoeksuitslag toont alleen afstamming
van de achternaamlijn Macnamara aan, en die lijn is Iers. Hopelijk zal deze
onderzoeksuitslag in de toekomst met die van velen anderen vergeleken worden.
Als de waarden van mijn Y-chromosoomloci zullen met die van de Y-chromosoonloci
van een andere volkomen overeenkomen, dan zal dat bewijzen dat wij met z’n
tweeen inderdaad verwant met elkaar zijn als afstammelingen in de rechte
mannelijke lijn van een gemeenschappelijke voorouder binnen circa acht
geslachten als men telt van mijn geslacht terug in de tijd, en dat wij ook de
zelfde achternaam zouden moeten dragen (rekening houdende met het feit dat
“niet-vaderschappelijke gebeurtenissen” - zoals overspel, adoptie – de
achternaam van iedereen zouden kunnen beinvloeden, zodat sommige echte
Macnamara’s een andere achternaam zouden dragen terwijl anderen die de
achternaam Macnamara wel dragen inderdaad van een niet-Macnamara voorvader
zouden afstammen, ofwel van een vrouwelijke Macnamara afstammen, en dus een
helemaal andere haplotype zouden tonen dan verwacht: vandaar de noodzaak om
mijn uitslag met zo veel mogelijk andere monsters te doen vergelijken. Ook als
de waarden van de twee mannen voor een of zelfs twee van de loci niet
overeenkomen (een mutatie), dat zou een bloedverwantschap toch
aanwijzen, en dus afstamming van een gemeenschappelijke voorvader, maar
waarschijnlijk dan verder terug in het verleden: acht of meer geslachten
terug in de tijd. (Het aantal geslachten is niet scherp bepaald, maar op
waarschijnlijkheden gebaseerd, want men weet nog steeds niet precies hoe vaak
of zelden in de loop der tijd een mutatie plaats vindt). Een onderdeel van mijn
DNZ - zes van de 24 loci – wordt gebruikt om het werelddeel te bepalen waar
mijn voorvaderen in rechte mannelijke lijn oorspronkelijk vandaan kwamen. In
Europa bestaan er drie hoofdhaplogroepen: HG1, HG2, HG3. Een haplogroep is een
verzameling van nauw verwante haploidcelgenotypen (haplotypes). De Y-chromosoom
van ongeveer 90% van Ierse mannen overeenkomt met de Atlantische Modaale
Haplotype (AMH) van Haplogroep 1 (HG1), met een enige mutatie in
welke dan ook richting toegestaan, wat bekend wordt als HG1.15. De 1.15
haplotypes in het algemeen worden genoemd de Atlantische Modale Groep of
AMG. De Atlantische Modale Haplotype komt het meest voor aan de
Atlantische kust van Europa en op bijzondere wijze zou Keltische (Schotse,
Welsch, Ierse) afkomst aanwijzen. De uitslag van mijn Y-chromosoomonderzoek
overeenkomt met de AMH met uitzondering van een enige mutatie op locus DYS390
(waar ik 25 heb in plaats van 24). En die waarde 25 voor DYS390 komt vaker voor
met name bij Ierse haplotypes. Dus, de uitslag van het onderzoek bevestigt de
Ierse afkomst van mijn achternaamlijn. En gezien dat de achternaam Macnamara
precies in het westen van Ierland ontstond, ’t is te verwachten dat een man die
deze achternaam draagt of zou moeten dragen hoogstwaarschijnlijk tot de HG1 zou
toebehoren, en dat zijn haplotype binnen de AMC zich zou bevinden.
Loci voor de Atlantische Modale Haplotype
Naam van locus
DYS394
Standaard waarde 14 Mijn waarde 14
Naam van locus
DYS391
Standaard waarde 11 Mijn waarde
11
Naam van locus
DYS388
Standaard waarde 12 Mijn waarde
12
Naam van locus
DYS392 Standaard waarde 13 Mijn waarde 13
Naam van locus
DYS390 Standaard waarde 24 Mijn waarde 25
Naam van locus
DYS393 Standaard waarde
13 Mijn waarde 13
Gebied waar de zog. Atlantische Modale Haplotype het meest voor komt
De Atlantische Modale Haplotype (AMH) van Haplogroep 1 komt het meest in west Europa voor. Je meer westwaarts, des te hoger de procent van de mannelijke bevolking toebehorend tot HG1. Deze procent neemt af als men oostwaarts en noordwaarts gaat. Naar ruwe schatting behoort 90% van de mannenchromosomen in Ierland (bijz. in het westen des lands in het zogenaamde Gaeltacht) tot de HG1, zoals ook 90% in Wales, 90% in het Baskenland, 63% in Belgie, 56% in Friesland, 40% in Duitsland, 25% in Noorwegen (nota bene: oostwaarts en noordwaarts neemt de procent af). In Ierland en Wales, waar 90% van de Y-chromosomen tot HG1 toebehoren, behoort het merendeel van de rest tot de HG2. Wereldwijd zijn er ongeveer 30 miljoen mannen van Ierse afkomst.
Voor meer inlichtingen over genetisch stamboomonderzoek zie deze links:
http://www.duerinck.com/surname.html
http://www.relativegenetics.com
http://www.pnas.org/cgi/reprint/98/9/5078.pdf
http://www.clanlindsay.com/genetic_dna_glossary.htm
http://freepages.genealogy.rootsweb.com/~allpoms/genetics1b.html
http://www.bbc.co.uk/education/beyond/factsheets/surnames/surnames_home.shtml
Om een onderzoeksuitslag met die van anderen te vergelijken
zie deze Y-chromosoom databestand:
en om mijn on-line Y-chromosoom te bekijken,
hieronder klikken:
http://www.ybase.org/full.asp?RecordID=WGNVK
Thuispagina Inhoud Ned